Hoe Kleurenblindheid werkt
Om te begrijpen hoe kleurenblindheid werkt, moet u eerst inzicht in de onderdelen van het oog die samen naar de beelden die u ziet bieden. U kunt vertrouwd zijn met onderdelen zoals het netvlies, iris, lens, hoornvlies etc. De laatste onderdelen combineren richten en lichtgolven projecteren op het netvlies. Disfunctie in het hoornvlies resultaten op korte of lange blik blik etc; echter de oorzaak voor blindheid kleur ligt in het netvlies.
Het netvlies is verantwoordelijk voor het doorgeven van alle informatie die licht aankomt bij het vaststelling van de oogzenuw naar de hersenen. Het netvlies bestaat uit zowel ‘staaf’ en ‘kegel’ cellen. De staaf cellen zijn uiterst gevoelig voor licht, in feite meer dan 100x zo gevoelig als de kegel cellen. Rod cellen actief worden in omstandigheden met weinig licht en meestal in de perifere visie. Een simpele demonstratie van dit naar buiten te gaan op uw volgende wolk-vrije avond en kijken naar de sterren. Als je kijkt direct bij hen, je kan niet veel, maar als je probeert te studeren je perifere zicht, vind je dat er veel meer licht wordt waargenomen, dit is waar de staaf cellen functie. Echter, staaf cellen hebben niets te maken met al dan niet een persoon is kleurenblind, alle actie gebeurt met de kegel cellen!
Cone Cellen en kleurenblindheid
Een foto van staaf en kegel cellen in het netvlies van het menselijk oog
“Kleur” wordt bepaald door de golflengte van een stroom van licht, door het detecteren van de golflengte van het invallende licht, het oog kan bepalen welke kleur het is te kijken naar. De (normaal) oog bevat drie types van kegels, elk met een ander pigment:
- De L-conus opsporen lange golflengte licht (piek in het geel – maar ook verantwoordelijk voor de rode).
- De M-conus opsporen medium golflengte licht (piek in de greens).
- De S-kegel die korte golflengte licht detecteert (piek met blauwe).
Je hersenen bepaalt welke kleur het is te zien door het observeren van de verhouding tussen de signalen die zij ontvangt van elk van de drie soorten kegeltjes. Kleur blindheid treedt op wanneer een of meer typen kegeltjes ofwel helemaal afwezig, of heeft een beperkte spectrale gevoeligheid. Veruit de meest voorkomende is aangeboren (erfelijke) rood groen kleurenblindheid, zin de L-kegels en / of M-kegels zijn ofwel beschadigd of afwezig. Kleur blindheid is het best beschreven door etiologie (medische: waarom dingen gebeuren) hieronder, besteld bij benadering volgorde van gemeenschappelijkheid.
Afwijkende Trichromacy
Anomalous trichromacy is het meest de gemeenschappelijke visie kleur deficiëntie met de sub-classificatie “Deuteranomaly” de meest voorkomende vorm van alle, gevonden in ongeveer 5% van alle mannen. Anomoalous trichromacy treedt op wanneer een van de drie kegel pigmenten wordt gewijzigd, resulteert in een verminderde gevoel voor kleur, in plaats van een totaal verlies. Trichromacy verwijst naar de normale drie-dimensionale kleurwaarneming – waar elk type kegel vormt een dimensie van kleur. Sub-classificaties van abnormale trichromacy:
- Protanomaly wordt veroorzaakt door gebrekkige L-kegels, verlagen van de gevoeligheid voor rood tinten. Om de kleur blinde lijden protanomaly, betekent dit zich als een verzwakt vermogen om onderscheid te maken tussen enkele tinten van rood en groen. Protanomaly is vaak doorgegeven van de moeder naar haar zoon, en is aanwezig in 1% van alle mannen. Rode groene kleur blindheid is de gemeenschappelijke terminologie voor dit formulier.
- Deuteranomaly is eveneens veroorzaakt door gebrekkige M-kegeltjes en is veruit de meest voorkomende vorm van kleurenblindheid, verzwakking van de mogelijkheid om rode en groene tinten onderscheiden in de zoveel 5% van alle mannen. Deuteranomaly, zoals protanomaly, is ook erfelijk en meestal overgedragen van moeder op zoon, en ook wel bekend als rood groen kleurenblindheid.
- Tritanomaly is een zeldzame vorm van kleurenblindheid, gevolg van verzwakte S-kegels. Tritanomaly invloed op het vermogen onderscheid te maken tussen de blauwe en gele tinten, en is ook erfelijk. Tritanomaly is beter bekend als blauwe gele kleur blindheid.
Dichromacy
Dichromacy, als de drie vormen van afwijkend trichromacy, invloed op een van de drie kegels. Maar in dit geval, de kegel is ofwel afwezig of niet functioneel. Dichromacy is matig ernstige, verminderen van de kleur visie van iemand met deze vorm van kleurenblindheid tot twee dimensies.
- Protanopia wordt beschouwd als een ernstig gebrek en visie kleur wordt veroorzaakt door de totale afwezigheid van L-Cones. Het is de vorm van dichromacy waarin rood verschijnt donker, invloed 1% van alle mannen, en is ook erfelijk.
- Deuteranopie gevonden wanneer alle M-kegels afwezig zijn, het geven van een matige onvermogen om te discrimineren rood – groene tinten. Net protanopia, het is een vorm van kleurenblindheid, waar slechts twee soorten kegel pigmenten aanwezig zijn, erfelijk, en aanwezig zijn in 1% van de mannen. Deuteranopie is ook beter bekend als rood-groen kleurenblindheid, maar op een iets sterkere mate dan protanomaly of deuteranomaly.
- Tritanopia is uiterst zeldzaam, gevolg van een totale afwezigheid van S-kegels, vaak geëtiketteerd blauw-gele kleur blindheid. Echter, tritanopia kunnen meer treffend worden genoemd blauw groen kleurenblindheid als mensen met deze vorm zie blauwe tinten als groen, en(minder vaak) verwarren tinten van geel met paarse tinten.
Monochromacy
Monochromacy, vaker aangeduid als “totale kleurenblindheid”, wordt veroorzaakt door de totale afwezigheid van een van beide 2 of 3 van de gepigmenteerde retinale kegeltjes, vermindering van visie naar een dimensie. Het komt in twee vormen:
- Rod monochromacy een zeldzame, niet-progressieve onvermogen om elke kleur te onderscheiden, gevolg van het niet functioneren of afwezig kegeltjes. Rod monochromacy wordt meestal geassocieerd met gevoeligheid voor licht (Fotofobie) en slechte visie.
- Cone monochromacy is ook een zeldzame vorm van totale kleurenblindheid, echter gepaard met relatief normaal gezichtsvermogen.
Verworven
Kleur blindheid kan soms worden veroorzaakt door verschillende ongevallen die leiden tot een trauma of schade aan het oog. Het is ook van mening mogelijk dat op lange termijn alcoholisme een effect kan hebben,en bovendien als gevolg van vele aangeboren ziekten zoals diabetes. Deze informatie is niet zozeer wetenschappelijke als observationele, en meer informatie over verworven kleurenblindheid kan worden gevonden op de kleurenblindheid veroorzaakt pagina.
